Συγκλονίζει η ανάρτηση στο Facebook της Κατερίνας Λυγγερίδη, αδελφής του αδικοχαμένου αστυνομικού.
Χωρίς να κατονομάζει τον τότε αστυνομικό διευθυντή Πειραιά Κωνσταντίνο Σχισμένο, απευθύνεται σε πρώτο πρόσωπο:
"Για δεύτερη ημέρα κατέθεσες στο δικαστήριο.
Και όσο σε άκουγα, ένα μόνο ερώτημα γύριζε συνεχώς στο μυαλό μου:
Τι έκανες εσύ, έμπρακτα, για να μη φύγει ο Γιώργος από τη ζωή;
Μας είπες ότι ήθελες να βρίσκεσαι στο γήπεδο εκείνη την ημέρα, γιατί ήταν μια δύσκολη και επικίνδυνη αποστολή. Ταυτόχρονα όμως υποστήριξες ότι τίποτα δεν ήταν στην αρμοδιότητά σου, γιατί ο καθένας είχε το δικό του πόστο.
Τότε γιατί ήσουν εκεί; Ποιος ήταν ο δικός σου ρόλος; Τι ακριβώς πρόσφερες με την παρουσία σου;
Μας είπες ότι ζήτησες όσες διμοιρίες ζητούσες και σε άλλους αγώνες, ακόμη και σε ημέρες που δεν υπήρχε ο ίδιος βαθμός επικινδυνότητας.
Γιατί; Δεν αντιλαμβανόσουν τον κίνδυνο; Ή τον αντιλαμβανόσουν και θεώρησες ότι αυτά τα μέτρα αρκούσαν;
Είδες περίπου 200 άτομα να βγαίνουν από το γήπεδο. Ήξερες προς ποια κατεύθυνση κινούνταν.
ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ;
Ποιες εντολές έδωσες; Ποια πρωτοβουλία πήρες; Ποια παρέμβαση επιχείρησες για να αποτρέψεις αυτό που όλοι πλέον γνωρίζουμε ότι ακολούθησε;
Ή απλώς παρακολουθούσες;
Περίμενες να ξεσπάσει η επίθεση πάνω στους 17 αστυνομικούς και όλα να τελειώσουν εκεί; Περίμενες ότι οι δράστες θα επέστρεφαν στο γήπεδο και η βραδιά θα έκλεινε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα;
Μόνο που εκείνο το βράδυ ΧΑΘΗΚΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Ένας αστυνομικός. Ένας υφιστάμενός σου. Ο Γιώργος.
Και τότε κινητοποιηθήκατε.
Μόνο που τότε ήταν ήδη αργά.
Ακόμη και για το ΕΚΑΒ, αρκέστηκες στο ότι στάλθηκε ένα έγγραφο. Όταν διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ασθενοφόρο σε μια επιχείρηση που χαρακτηριζόταν επικίνδυνη, δεν θεώρησες ότι έπρεπε να κάνεις κάτι περισσότερο;
Στο τέλος, όσο κι αν προσπαθείς να περιγράψεις διαδικασίες, αρμοδιότητες και υπηρεσιακά πρωτόκολλα, ένα ερώτημα παραμένει αναπάντητο:
Τι έκανες εσύ, έμπρακτα, για να σωθεί ο Γιώργος;
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ούτε οι βαθμοί ούτε οι τίτλοι είναι αυτοί που κρίνονται. Κρίνεται αν έκανες ό,τι περνούσε από το χέρι σου για να επιστρέψει ένας άνθρωπος ζωντανός στο σπίτι του. ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΠΟΤΕ…"