Του Μιχάλη Τσιντσίνη / "Καθημερινή"
Πόσοι επαγγελματίες σε ένα άθλημα τόσο ποτισμένο με τοξίνες όσο το ποδόσφαιρο έχουν αξιωθεί το χειροκρότημα του αντιπάλου; Πόσοι έχουν αισθανθεί τον θαυμασμό μιας γεμάτης με αντιπάλους αρένας; Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας το έχει πετύχει πολύ νωρίς στην καριέρα του, πριν κλείσει τα 23 του χρόνια. Τώρα, που φεύγει από το ελληνικό πρωτάθλημα για να αγωνιστεί στο γερμανικό, όλοι οι οπαδοί θα έχουν να κρατήσουν αλησμόνητη μια στιγμή του – ιδίως εκείνοι που είχαν υποστεί το χάρισμά του σε κάποια ήττα της ομάδας τους.
Πώς να ξεχάσεις, ας πούμε, την ασίστ που είχε καταφέρει να βγάλει σε ένα ματς ΠΑΟΚ – ΑΕΚ το 2023, ενώ ήταν πεσμένος στο χορτάρι; Πώς να ξεχάσεις ότι μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, ύπτιος, μάζεψε την μπάλα, την έστρωσε στον εαυτό του με τον ώμο και έβγαλε πάσα ακριβείας στον ελεύθερο συμπαίκτη του;
Όταν σε θαυμάζουν οι αντίπαλοι, είναι κάτι περισσότερο από αναμενόμενο ότι οι δικοί σου θα σε έχουν ερωτευτεί. Αυτό που ζουν τα τελευταία εικοσιτετράωρα οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο «Ντέλιας» πήρε το αεροπλάνο για το Ντόρτμουντ, αφήνοντας την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε, είναι ένα μαζικό ερωτικό πένθος. Χάνουν – χωρίς εισαγωγικά, αφού η μεταγραφή βιώνεται κυριολεκτικά ως απώλεια – εκείνον που ενσάρκωνε την οπαδική τους ταυτότητα, αλλά μόνο με ομορφιά. Ο μικρός δεν έγινε «σημαία» της ομάδας επειδή επιβαλλόταν με το ταμπεραμέντο του, αλλά επειδή ήταν ενστικτωδώς ικανός για το απρόβλεπτο. Οσοι τον είδαν να χορεύει με τη φανέλα που αγαπούν, δεν μπορούν παρά να πέσουν στη μαύρη απελπισία.
Τι κι αν το μυαλό τους λέει ότι ένας νέος επαγγελματίας δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό το βήμα στη σταδιοδρομία του. Ότι η ομάδα δεν θα ήταν λογικό να απορρίψει την πρόταση «πώλησής» του, καθηλώνοντάς τον στα «μπετά» της Τούμπας, όταν τον περιμένει ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ στην Ευρώπη; Η λογική είναι άσφαιρη απέναντι στην παραφορά του χωρισμού.
Στους ποδοσφαιριστές επενδύονται καμιά φορά τόσες φαντασιώσεις – φωτεινές και σκοτεινές, μεγαλείου και συνωμοσίας – που ξεχνάμε ότι είναι συνήθως παιδιά στη μετεφηβική τους ηλικία. Ως ο πιο ταλαντούχος από τους Ελληνες επαγγελματίες του αθλήματος, ο Κωνσταντέλιας έχει προλάβει να νιώσει τον ανελέητο προβολέα που απειλεί να κάψει κάθε διασημότητα. Εχουν διακινηθεί μέχρι και δοξασίες που συνδέουν το εικονιζόμενο θρησκευτικό του φρόνημα με την απόφασή του να μην αγωνίζεται στην Εθνική Ομάδα, για να έχει χρόνο για την οικογένειά του.
Ποιος μπορεί μετά να πει ότι η μπάλα είναι απλώς ένα παιχνίδι, όταν μαζεύει τόσο ιδεολογικό χόρτο στις εξωγηπεδικές κυλίσεις της;
Παιχνίδι ξαναγίνεται στον πανηγυρισμό του Κωνσταντέλια. Όταν σκοράρει και μετά χαμογελάει σαν πιτσιρίκος που έχει κάνει θεϊκή ζαβολιά.